Σάββατο 20 Αυγούστου 2011

Διαχρονικές Αλήθειες

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί απόσπασμα ειδικού άρθρου με τίτλο «Οι φάσεις στις χριστιανικές απάτες». Κοιτάξτε ΕΔΩ

«Οι Χριστιανοί είναι ένοχοι της διάπραξης ηθικού εγκλήματος σχετικά με την ιδιοποίηση των ιερών γραφών άλλων ανθρώπων προκειμένου να επικυρωθεί η ύπαρξη του θείου ήρωά τους. Πλαστογράφησαν και κατασκεύασαν ολόκληρη τη λογοτεχνία της εκκλησίας προκειμένου να αποτελέσει την ιστορική βάση για την πίστη τους. Έχουν αλλοιώσει τα μυαλά αμέτρητων ανθρώπων κατά τη διάρκεια των αιώνων.

Ο Χριστιανισμός έφτιαξε τον Ιησού μέσω της ευσεβούς λογοτεχνίας του και όχι ο Ιησούς τον Χριστιανισμό! Θρησκευτικές γραφές και κηρύγματα, μας έχουν καταστήσει ελάχιστα ειλικρινείς ώστε να πούμε την αλήθεια. Καμία αυθεντική λογοτεχνία δεν αναφέρει τον Ιησού μέχρι έναν αιώνα μετά από το θάνατό του. Ο ιστορικός Ιησούς πέθανε στο σκοτάδι και επέστρεψε σε ένα σκοτεινότερο σκοτάδι από αυτό που προέκυψε επειδή είναι ένα ψέμα.

Ο Ιησούς βεβαίωσε ότι το τέλος του κόσμου ήταν επικείμενο και προειδοποίησε τους αποστόλους του να προετοιμαστούν. Κατόπιν τους είπε ότι θα οικοδομήσει μια εκκλησία η οποία θα κηρύξει το μήνυμά του! Εάν το τέλος του κόσμου ερχόταν, γιατί θα έπρεπε να πει στους φίλους του να οικοδομήσουν μια εκκλησία; Οι περισσότεροι από τους άμεσους οπαδούς του επέστρεψαν στον Ιουδαϊσμό όταν δεν συνέβη. Υπάρχει εντυπωσιακή αντιφατικότητα στη Καινή Διαθήκη!»

2. Οικογενειακός οικονομικός και πολιτικός προσανατολισμός

Θυμίζω, ότι η οικογενειακή "Αγία Τριάς", Παππού, Υιού κι' Εγγονού(Γεώργιος, Ανδρέας και Γ. Α. Παπανδρέου), επιλεγέντες από το Διεθνές Διευθυντήριο ως Πρωθυπουργοί, σε διαφορετικές κρίσιμες περιόδους, για τον μοναρχικό κι' αστικό καπιταλισμό, ο πρώτος άνοιξε στον Τσόρτσιλ τις θύρες του Εμφύλιου, ο Ανδρέας με τον γιαλαντζή Σοσιαλισμό του, έσωσε τη δεξιά μαντρώνοντας τις δημοκρατικές εαμογενείς αριστερές δυνάμεις, και ο εγγονός με τη φτιαχτή κρίση των υπερχρεώσεων επιμένει, να εξασφαλίσει τους καιροσκόπους δανειστές, εκχωρώντας σ' αυτούς "γήν και ύδωρ", με την υποστήριξη των επίδοξων και αμετανόητων αξιωματούχων συνενόχων του, του ΠΑΣΟΚ. Γι' αυτούς ο πατριωτισμός αποτελεί «μίασμα» των αντεθνικών επιδιώξεων του ατομικιστικού τους οικονομικού, πολιτικού, κοινωνικού και πολιτιστικού προσανατολισμού.

3. Οι έντιμοι εργαζόμενοι και οι βολεμένοι

Βρε καλό μου κορίτσι, Μαριγούλα, γιατί τόση κατακραυγή, υπέρ των απολυομένων εργαζομένων στο κρατικό κανάλι της ΕΡΤ 1 και τ' άλλα εννέα της Κρατικής Ραδιοφωνίας;

Αφού γνωρίζεις ότι προσελήφθησαν από τους ρουσφετολόγους πολιτικούς, ως αργόσχολοι ψηφοφόροι που εργάζονταν, όχι για το λαό, αλλά για την διαιώνιση του αντιλαϊκού αμαρτωλού συστήματος. Δεν παρήγαν πλούτο, ροκάνιζαν τα δανεικά, εξ αιτίας των οποίων αντιμετωπίζουμε την κρίση της υπερχρέωσης και την εκχώρηση των εθνικών, κυριαρχικών δικαιωμάτων και του εθνικού μας, όλων των μορφών, πλούτου. Αποτελούν ζωντανό και ατράνταχτο άλλοθι στη στήριξη του ισχυρισμού του Πάγκαλου να λέει μαζί τα φάγαμε.
Αλήθεια νοιάστηκαν ποτέ οι κρατικοδίαιτοι, πόσο πωλούνται τα προϊόντα της πρωτογενούς παραγωγής των αγροτοκτηνοτρόφων και πόσο πληρώνονται οι καταπιεσμένοι εργαζόμενοι;

Νοιάστηκαν, για την ασυδοσία των καιροσκόπων, για τις ασύστολες κλοπές των δημοσίων εσόδων και αυτών των ανεξέλεγκτων δανείων, για την διπλή καταλήστευση των εργαζομένων καταναλωτών;

Το φαινόμενο των βολεμένων αποτελεί αιματερή εθνική οικονομική πληγή. Ο κάθ’ εργαζόμενος είναι υποχρεωμένος να παράγει πλούτο που θα υπερκαλύπτει το κόστος αμοιβής του και τα συνολικά έξοδα παραγωγής, της επιχείρησης στην οποία εργάζεται.

Να φροντίζει ακόμη ο εργοδότης του, να μην τον αδικεί. Να πληρώνει τους ανάλογους φόρους και να μην καταθέτει τα παράνομα κέρδη του στις τράπεζες του εξωτερικού.

Αυτό το μοντέλο εργαζόμενου το επιδοκιμάζω. Τον βολεμένο και μάλιστα αυτόν που ανέχεται, τη ρεμούλα και τις αυθαιρεσίες των προϊσταμένων-εργοδοτών του, τον οικτίρω.

4. Πώς θ’ ανατραπούν τα πολιτικά και θρησκευτικά αρπακτικά

Θα σωθεί ο λαός μας από την θρησκευτική και πολιτική ομηρία που μας ταλανίζει, μόνιμα, σ' επίπεδο εθνικής τραγωδίας, μ' ένα πολεμικό θούριο που θα τραγουδούμε, όλοι μαζί, με συνοπτικό περιεχόμενο: "Φθάνει πια βρωμερά τσιμπούρια δεν σας ανεχόμαστε πια !".

Κι' αυτό το μήνυμα, να τ' εφαρμόσουμε, μ' ομαδικές αποχές και απείθαρχες ανατροπές, στην συνέχιση της εξουσιαστικής τους δραστηριότητας, όπως έπραξαν οι ινδοί με τον πολιτικοκοινωνικό φιλόσοφο Κάντυ τους, στην συνέχιση της βρετανικής αποικιακής πολιτικής.

Να προκαλέσουμε την ανατροπή της δικομματικής πολιτικής που εκφράζουν τον άκρατο καπιταλισμό. Και να αλλάξουμε τα πράγματα, όπως έκαναν οι Ισλανδοί π' ανέτρεψαν την δωσίλογη κυβέρνησή τους, μ' αποκλεισμό του κοινοβουλίου, έκαναν δημοψήφισμα, εξέλεξαν επιτροπή επεξεργασίας και αναθεώρησης νέου φιλολαϊκού Συντάγματος, έστειλαν τους υπαίτιους της κρίσης και των ληστών στην δικαιοσύνη, εθνικοποίησαν τις τράπεζες και αρνήθηκαν να πληρώσουν τα ξέφρενα δανεικά.

Αλλιώς οι σάτυροι θα συνεχίσουν να μας πιάνουν τα οπίσθια, να μας ατιμάζουν. Είναι αμετανόητοι και ανελεείς!.

5. Ο Θεός της Δημιουργίας και οι θεοί των θρησκευτικών αιρέσεων

Γιάννη Σώτε, άλλη Οντότητα ο Θεός Δημιουργός του Σύμπαντος και άλλες οντότητες οι θεοί των θρησκευτικών αιρέσεων. Τους δεύτερους τους έπλασαν οι θρησκευτικοί ηγέτες, καθ' εικόνα και ομοίωσή τους, μην τους εμπιστεύεσαι. Τους εκπροσωπούν αυτοί που θέλουν να ελέγξουν και να εκμεταλλευτούν τα ποίμνιά τους.

Ο Θεός της Δημιουργίας έφτιαξε τους δικούς του Νόμους που κατευθύνουν την συμπαντική λειτουργία και τα φυσικοχημικά φαινόμενα. Δεν ανακατεύεται με τις μορφές ζωών που φιλοξενούνται στην Δημιουργία Του. Για να τον γνωρίσουμε πρέπει να μελετήσουμε τη δημιουργία και την λειτουργία της.

Αν θέλεις ν' αλλάξεις τη μοίρα σου αγωνίσου συλλογικά, με την συντριπτική πλειοψηφία των συμπολιτών σου που δεινοπαθούν από τους αμετανόητους ποιμένες κι' αρπαχτικούς πολιτικούς. Ψάξε και θα με δικαιώσεις.

Τετάρτη 17 Αυγούστου 2011

Επίκουρος: ο φιλόσοφος της ηδονής

Με τον τίτλο αυτό, ο διπλωματικός εκπρόσωπος τύπου Στ. Φραγκόπουλος , σε πολλές πρεσβείες μας στο εξωτερικό, παρουσιάζει τον πανίσχυρο φάρο του φιλόσοφου Επίκουρου, με τον οποίο διαλύει τα θρησκευτικά και πολιτικά σκοτάδια ελέγχου και εκμετάλλευσης των λαών, της δικής του εποχής και της σύγχρονης.

Πατήστ’ εδώ: http://sciencearchives.wordpress.com/2009/12/30/%CE%AF-%CF%8C-%CE%AE/

sfrang: Συνωμοσίες σε παγκόσμια κλίμακα

sfrang: Συνωμοσίες σε παγκόσμια κλίμακα. Πιστή Φωτρογράφιση του φαινόμενου της Παγκόσμιας Συνωνομοσιολογίας, για τον απόλυτο ελέγχο και την στυγνή εκμετάλλευδη των λαών. Θερμά συγχαρητήρια

Πέμπτη 28 Ιουλίου 2011

ΧΩΡΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΛΑΝΔΙΑ


Από τον φίλο μου crescenzio sangiglio, έλαβα την παρακάτω πληροφορία και την μοιράζομαι μαζί σας:


Σιωπή πληροφόρησης από την Ισλανδία. Γιατί; Αν κάποιος πιστεύει ότι δεν υπάρχει λογοκρισία σήμερα, ας μου πει πώς, ενώ έγινε γνωστό τι συνέβη στην Αίγυπτο, δεν γράφτηκε ποτέ τι συμβαίνει στην Ισλανδία:

Στην Ισλανδία ο λαός κατάφερε να παραιτηθεί η κυβέρνηση, εθνικοποίησε τις μεγαλύτερες τράπεζες, αποφάσισε να μην πληρώσει το χρέος που είχαν δημιουργήσει αυτές στην Μ. Βρετανία και την Ολλανδία λόγω της κακής οικονομικής πολιτικής τους και κατέληξε να δημιουργήσει ένα λαϊκό σώμα, για την αναδιαμόρφωση του συντάγματος.

Και όλο αυτό με ειρηνικές διαδικασίες. Μια πραγματική επανάσταση κόντρα στην εξουσία που μας οδήγησε στην παρούσα κρίση.

Εδώ, γιατί δεν μπορέσαμε να μάθουμε τίποτα γι' αυτά τα γεγονότα, εδώ και δύο χρόνια; Τι θα γινόταν αν όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες έπαιρναν παράδειγμα; Αυτή είναι εν συντομία η ιστορία: 2008.

Εθνικοποιείται η κύρια τράπεζα της χώρας. Καταρρέει το νόμισμα, σταματάει τη λειτουργία του το χρηματιστήριο. Η χώρα είναι σε πτώχευση.

2009. Οι διαμαρτυρίες του κόσμου μπρος στην Βουλή καταφέρνουν και κηρύσσονται πρόωρες εκλογές και προκαλούν την παραίτηση του πρωθυπουργού και όλης της κυβέρνησης.

Συνεχίζει η άθλια κατάσταση της οικονομίας της χώρας. Μέσω ενός νόμου προτείνεται να πληρωθεί το χρέος στην Μ. Βρετανία και την Ολλανδία, με την πληρωμή 3.500 εκ. ευρώ, που θα πληρώσουν όλες οι ισλανδικές οικογένειες μηνιαία για 15 χρόνια με 5,5% επιτόκιο.

2010. Ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους και ζητάει δημοψήφισμα για το νόμο.

Τον Γενάρη του 2010 ο πρόεδρος αρνείται να θέσει τον νόμο σε ισχύ και ανακοινώνει ότι θα υπάρξει αίτημα για λαϊκή ετυμηγορία. Τον Μάρτιο γίνεται το δημοψήφισμα και σαρώνει το ΟΧΙ στην πληρωμή με 93% των ψήφων.

H κυβέρνηση αρχίζει δικαστική έρευνα για ευθύνες για την κρίση. Αρχίζουν οι συλλήψεις τραπεζιτών και υψηλόβαθμων στελεχών. Η Interpol εκδίδει διαταγή και όλοι οι εμπλεκόμενοι τραπεζίτες εγκαταλείπουν την χώρα. Στο πλαίσιο της κρίσης, εκλέγεται ένα σώμα από πολίτες για να συγγράψει το νέο Σύνταγμα. Εκλέγονται 25 πολίτες, χωρίς πολιτική εξάρτηση, από τους 522 που παρουσιάστηκαν ως υποψήφιοι.

Η προϋπόθεση υποψηφιότητας ήταν να είναι ενήλικοι και να έχουν προταθεί από 30 άτομα.

Το σώμα αρχίζει την εργασία του τον Φεβρουάριο του 2011 και θα παρουσιάσει μια carta magna λαμβάνοντας υπ' όψιν τις ομόφωνες συστάσεις διαφορετικών συνελεύσεων που θα πραγματοποιούνται σε όλη τη χώρα. Θα πρέπει να επικυρωθεί από την υπάρχουσα βουλή και από την επόμενη αναθεωρητική που θα προκύψει από τις επόμενες εκλογές.

Αυτή είναι η σύντομη ιστορία της Ισλανδικής επανάστασης: Παραίτηση ολόκληρης της κυβέρνησης, εθνικοποίηση της τράπεζας, δημοψήφισμα για τις κρίσιμες οικονομικές αποφάσεις, φυλάκιση των υπεύθυνων της κρίσης και ξαναγράψιμο του συντάγματος από τους πολίτες.

Μίλησαν για όλ' αυτά τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ? Φυσικά ΟΧΙ!

Ο ισλανδικός λαός έδωσε ένα μάθημα δημοκρατίας σ' όλον τον κόσμο. SI TE PARECE, DIFUNDE ESTE MENSAJE, PUEDE QUE HAYA ALGUIEN QUE NO LO SEPA.

Τρίτη 12 Ιουλίου 2011

Μια μορφή-μοντέλο κομμουνιστικής διαβίωσης

Το παρακάτω κείμενο είναι αντίγραφο από ο δεκάλογο με τίτλο: «Η Δίκη των Θεών» που αναφέρεται στη ζωή των προγόνων μας Ποντίων

……..………15. Εξαγωγές στην Ευρώπη από το1760 έως το 1915 στον Πόντο:

«Οι 35 οικογένειες που αποτελούσαν το δικό μας τζάκι, έκαναν αυστηρό καταμερισμό εργασίας: άλλοι από αυτούς ασχολούνταν με τη γεωργία, άλλοι με τη κτηνοτροφία μικρών, μεγάλων και αλόγων, άλλοι με τη δενδροκομία, άλλοι με τη σαγματοποιία, άλλοι με τη μελισσουργία, άλλοι με την καροποιία και την κατασκευή ξύλινων εργαλείων και ξυλόγλυπτων κομψοτεχνημάτων, άλλοι με την κατασκευή ξυλοκατοικιών, άλλοι με την πτηνοτροφία, σηροτροφία και άλλοι με τη σιδηρουργία. Όλοι δούλευαν, αγόγγυστα, και ανάλογα με τις ανάγκες τους απολάμβαναν, ότι χρειάζονταν, από το κοινό, αδιαίρετο, κινητό, ακίνητο και διαθέσιμο προς χρήση κι’ ανάλωση βιος τους. Όταν χρειάζονταν χρήματα, γι’ όποιες κοινωνικές τους ανάγκες γάμου, βαπτίσια κλπ, έπαιρναν από το κοινό ταμείο που διαχειρίζονταν ο παππούς μου. Ήταν ο άτυπος Διευθύνων Σύμβουλος μιας κοινωνικής ομάδας που δεν θα ζήλευε και δεν θα υπολείπονταν σε τίποτε, από μια σύγχρονη Ανώνυμη Εταιρία.

Το ταμείο χρεώνονταν, όλα τα ποσά που προέρχονταν από την πώληση, όποιας εκμετάλλευσης, όλων των κλάδων παραγωγής και πιστώνονταν, μ’ όλες τις πληρωμές που καταβάλλονταν και γι’ εξόφληση υποχρεώσεων σε πιστωτές, για λειτουργικές δαπάνες των εκμεταλλεύσεων και αναλήψεις ποσών για την κάλυψη των αναγκαίων δαπανών διαβίωσης των μελών-οικογενειαρχών.

Τη διαχείριση των οικονομικών και τη διοίκηση της ευρύτερης αυτής ομάδας, την είχε ο προπάππος μου Αναστάσης, τον οποίο διαδέχθηκε ο υιός του Σάββας, ο πρωτότοκος γιός του, ο δικός μου παππούς.

Στο κέντρο της αγοράς της μεγαλούπολης Μεσσουτιέ, είχαν ιδιόκτητο κτήμα, νοικιασμένο, για εκατό χρόνια από τον Μπέη της επαρχίας, έναντι τριών χιλιάδων χρυσών λιρών με την εικόνα του πορθητή της Πόλης Μωάμεθ Σουλεϊμάν. Και τα 3500 στρέμματα του χωριού τους Φάλτατσα τα νοίκιασαν για εκατό χρόνια αντί 10.000 χρυσών λιρών της ίδια κοπής.

Στη Μεσουτιέ μεγαλούπολη, με 45.000 κατοίκους, είχαν την βιοτεχνική επαγγελματική και εμπορική τους έδρα. Είχαν και ένα μεγάλο κατάστημα που προωθούσαν, εκτός από τα γεωργικά, κτηνοτροφικά εργαλεία και όλα τα προϊόντα τροφίμων που παρήγαν τα υπόλοιπα νοικοκυριά των συγχωριανών μαζί με τα δικά τους προϊόντα. Πωλούσαν υφάσματα και όλα τα είδη γενικού εμπορίου. Είχαν συστήσει ένα άτυπο συνεταιρισμό.

Οι ονομαστές άμαξές τους, με τη φίρμα Καραμιχαϊλίδη(επώνυμο των παππούδων μου) και ως εμπορικό σήμα, τ’ ολόξανθο πρόσωπο μιας ξανθής αμαζόνας καλλονής της προγιαγιάς μου Σεμέλης που στραγγαλίστηκε, ύστερα από απαγωγή και βιασμό, άγνωστου-γνωστού σατράπη διοικητού Μπέη. Οι επίσημες αρχές ανακοίνωσαν ότι αυτοκτόνησε, μπήγοντας μαχαίρι στο λαιμό!

Μέσα από αντιπρόσωπο στη Μασσαλία έφθαναν σε βασιλικούς και αρχοντικούς οίκους της Ευρώπης. Η ένωση των οικισμών αποτελούσαν το χωριό Φάλτατσα και βρισκόταν στο μέσον της απόστασης Κοτυώρων- Μεσουτιέ, περίπου. Διαθέτανε τις 8 ώρες και προς τη μια και προς την άλλη πόλη με τα άλογα.

Στον οντά του παππού μου Σάββα υπήρχε ημερολόγιο, ένα χοντρό τεφτέρι, στ’ οποίο καταχωρούνταν όλες οι μεταβολές των γεννήσεων και των θανάτων των αγαπημένων μελών της ευρύτερης οικογένειας..

Στον ανατολικό τοίχο του μεγάλου οντά φιγουράριζε η ζωγραφιά ενός πελώριου δρύινου δέντρου που απεικόνιζε όλες τις γενιές των προγόνων από το 1638. Το παραπάνω αναφερόμενο βιβλίο, με τ’ ελάχιστα κειμήλια που κατάφεραν να φέρουν οι πρόσφυγες γονείς μου, στην ανταλλαγή του 1922, κάηκαν το 43, όταν οι γερμανοί κατακάψανε, μ’ άλλα 74 χωριά και το δικό μας στην επαρχία Ελασσόνας που βρίσκονταν στην περιοχή του Νότιου Όλυμπου.

Ο παραπάνω, λοιπόν, οικονομικός, κοινωνικός και πολιτιστικός θησαυρός, αρπάχτηκε βάναυσα, μετά την άγρια δολοφονία του 50% των συγγενών των γονιών μου, από παθιασμένους και εξαγριωμένους Νεότουρκους που ανταπέδωσαν τα ίσα, κατά τους ισχυρισμούς τους, με τις προκλητικές και θηριώδεις κακοποιήσεις τούρκων πολιτών στην κατεχόμενη παράλια Μικρασιατική περιοχή της Σμύρνης και περιχώρων, απ’ ανεγκέφαλους ομοεθνείς μας. Εδώ στην Ελλάδα κατέληξαν εξουθενωμένοι, ελεεινοί, ρακένδυτοι και τρισάθλιοι, με τον καραμπινάτο ξεριζωμό τους.

Άρχισαν να κτίζουν απ’ αρχής το νέο νοικοκυριό τους, με αίμα και θυσίες και πριν προλάβουν να συνέλθουν, βίωσαν τον όλεθρο και τις νέες συμφορές, με τον Αλβανικό, την εισβολή των τριών κατακτητών και τον καταραμένο εμφύλιο. Και πίσω από αυτό το φονικό, τις αρπαγές και τις εξαθλιώσεις πάντα βρίσκονται οι ίδιοι καιροσκόποι που θησαυρίζουν, χωρίς κανένα κόστος κι απολογισμό. Τους ξέρουμε, τους γνωρίζουμε και όμως διχασμένοι από τους ίδιους, δεν μπορούμε να τους αγγίξουμε.

Ακόμη και τώρα με τη στημένη υπερχρέωση θα ξαναθησαυρίσουν, χρεώνοντας μας σε βάθος απογόνων, την εξόφληση δανείων και «νομίμων επιβαρύνσεων» που το 70% καρπώθηκαν οι ίδιοι.

Τις παθογένειες, αγαπημένοι μου φίλοι που αναζητούμε, πρέπει να τις χρεώσουμε στους γνωστούς υπαίτιους όλων των συμφορών μας, αλλά και στο ίδιο το εκλογικό σώμα που, ενώ συνέχεια εμπαίζεται, «με το εδώ παπάς, εκεί παπάς π’ ούναι ο παπάς», τους επανεκλέγει, αντί να σπάσει την κεφαλή των αναιδών και αμετανόητων-ανυποχώρητων, μονίμως, σφαγέων μας».