Τα τιμημένα χέρια, ως εργαλεία παραγωγής και η προστασία τους

Είναι μια ψαγμένη και βαθυστόχαστη διαπίστωση. Καλώς θα πράξουμε, αν απαιτήσουμε από τους ιερούς πατέρες, να στηρίξουν το ποίμνιό τους, στα καθημερινά προβλήματα επιβίωσής τους.

Αντί να καμώνονται ότι προσεύχονται υπέρ της ευημερίας και την πρόοδο των πιστών τους. Όπως επίσης είναι μάταιο να μας οδηγούν σε επίμονες γονυκλησίες και σπασικάρδιες προσευχές και υμνολόγια εις δόξαν ανύπαρκτων πνευματικών ασώματων Οντοτήτων, για τη σωτηρία της "αθάνατης" ψυχής μας.

Στη Φύση και σ' ολόκληρο το Σύμπαν, συναντάμε μι' ασυναίσθητη ψυχρή κι' αδιάφορη ύλη, με τις ιδιαιτερότητές της και τη λειτουργικές και πολύμορφες νομοτέλειές της.

Καθήκον μας, ως φιλοξενούμενοί της, είναι να τη σεβόμαστε, να την προστατεύουμε, να τη μελετούμε, ν' απολαμβάνουμε τ' αγαθά που μας παρέχει και να προστατευόμαστε από τις όποιες βλαπτικές εκφάνσεις κι' επιδράσεις της.

Τα χέρια των ανθρώπων αποτελούν εργαλεία παραγωγής υλικών αγαθών κι’ υπερησιών. Αυτά τα τιμημένα εργαλεία είναι απολύτως σεβαστά.

Είναι ανεπίτρεπτο, απεχθές και ειδεχθές, σε βάρος της αρμονικής, ανθρωποκεντρικής Συμπαντικής Νομοτέλειας, οι ελάχιστοι έτσι-θε-ληστές, ν’ εκμεταλλεύονται προκλητικά και ξεδιάντροπα, ποίμνια-πιστούς και συμπολίτες μας οπαδούς. Να μας διχάζουν και να μας μακελλεύουν.

Για το καλό και τη σωτηρία του λαού και της χώρας, ας σαλπίσουμε αφύπνιση, διαρκή αγώνα, αντίσταση κι αποκατάσταση κοινωνικών, οικονομικών, πολιτικών και πολιτιστικών ισορροπιών.
Και αυτός ο στόχος επιτυγχάνεται με τη δημιουργία ενός καθολικού Παλλαϊκού. Αγωνιστικού Μετώπου.

Δολοφονημένος ή δολοφόνος;

Μην συγχέουμε τον άκρατο φασιστικό ρατσισμό, με το δικαίωμα αυτοάμυνας κι' αυτοπροστασίας.

Αυτός που παραβιάζει το άσυλο του σπιτιού σου είναι επικίνδυνος. Δολοφόνος ή δολοφονημένος; Διλημματική συγκυρία.

Θα προτιμούσα μια πολιτειακή πολιτική πρόληψης και εκμηδένισης των αιτίων που οδηγούν τους συνανθρώπους μας στην, όποια προσφυγιά κι' εγκληματική παραβατικότητα. Η Υφήλιος ανήκει σ' όλόκληρη την ανθρωπότητα.

Η συστημική άγρια καταπίεση, εκμετάλλευση, η νόμιμη διαρπαγή και εξαθλίωση και γενικά οι κοινωνικές και πολιτικοοικονομικές οξύνσεις, οδηγούν στην απόγνωση, στο εμφυλιοπολεμικό χάος και σόποια σύγκρουση.

Οψόμεθα εις Φιλίππους

Σας θυμίζω, ότι στο δημοψήφισμα της Χούντας, το 77-78 υπέρ ή κατά της βασιλείας, οι βασιλικοί πιάσανε το 30%.

Στους κόλπους της Ν. Δημοκρατίας και των Ανεξάρτητων Ελλήνων του Καμμένου βρίσκεται το υπόλοιπο 23%, μετά το 7% που ανέδειξε κι' ενεργοποίησε τη Χρυσή Αυγή.

Αυτοί ακόμα επιμένουν "τα κομμούνια να γίνουνε σαπούνια".

Σε περίπτωση που η τριαδική κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη αποτύχει και πιστεύω ότι δεν θα ανταποκριθεί στις δεσμεύσεις της κατά της αφόρητης λιτότητας, τα ποσοστά της Ν.Δ θα εκτοξευθούν προς τον Καμμένο και τον Μιχαλολιάκο. Ο δε Σύριζα θα ξεπεράσει το 40%, σε βάρος των άλλων αριστερών κομμάτων , του Πασόκ και της ΝουΔού. «Οψόμεθα εις Φιλίππους»....

Εν δυνάμει αιματοκυλιστές

                                                                                                                                                                    Γιατί απορούμε για το φαινόμενο των Χρυσαυγητών;

Δεν είναι η συνεχιστές των ταγματασφαλιτών που όχι μόνον δεν τιμωρήθηκαν, για τον καραμπινάτο δοσιλογισμό τους και τ' αντεθνικά ολοκαυτόματα Διστόμου, Καλαβρύτων, Κλεισόρειας, Χορτιάτη, Γιαννιτσών κλπ, αλλά καθ' υπόδειξη του Τσόρτσιλ, χρησιμοποιήθηκαν ενάντια του παλλαϊκού οικονομικό-κοινωνικό-πολιτικού εθνοαπελευθερωτικού κινήματος το 43-49 και 49-74, στηρίζοντας την τοπική και ξένη οικονομική ολιγαρχία;

Ο κ Ψωμιάδης τους ονομάζει ομοϊδεάτες αδελφούς. Αποτελούν εφεδρείες της εθνικής ασφαλείας, άριστα και παράλληλα εργαλεία τρομοκρατίας και καταστολής.

Και βέβαια ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό κι' η Αριστερά που αποδυναμώθηκε επικίνδυνα με τον πολυμερισμό της και την αδυναμία ν' αντιμετωπίσει συλλογικά αυτές τις αυτόκλητες εξτρεμιστικές ομάδες τρομοκρατία και καταστολής των λαϊκών διεκδικήσεων.

Οι φαύλοι μετέτρεψαν σε φανατισμένα γενιτσαράκια, εν δυνάμει αιματοκυλιστές σε βάρος της ζωής των συνελλήνων της διπλανής πόρτας.

Ομόσπονδη Λαϊκή Δημοκρατία

Με αφορμή τις Ιστορικές σημειώσεις, στο Ανορθόδοξο Μπλοκ, σχετικά με τον Αναρχισμό στην Ελλάδα των παλαιότερων χρόνων, σημειώνω τα παρακάτω:

 Στο πλατύ κοινό η λέξη αναρχισμός ή αντιεξουσιαστισμός συνδέεται με την άποψη των κρατούντων. Ότι δηλαδή αποτελούν δυνάμεις αντικοινωνικής συστράτευσης.

 Αντίθετα από την πραγματική τους ερμηνεία, ότι δηλαδή οι αναρχιστές-αντιεξουσιαστές συστρατεύονται ενάντια πάσης αυθαίρετης εξουσιαστικής Αρχής που δρα αντιλαϊκά υπέρ της οικονομικής εκμεταλλεύτριας Ολιγαρχικής Τάξης.

 Έχουν ως στόχο να πάρει ο ίδιος ο λαός την εξουσία στα χέρια του. Ν' απελευθερωθεί από την άγρια καταδυνάστευση της πλουτοκρατίας, ν' αυτοδιοικηθεί- αυτοδιαχειριστεί τα του οίκου της, με τοπικούς αιρετούς κι ανακλητούς άρχοντες, βάσει των αρχών της Άμεσης Δημοκρατίας.

 Και όλες μαζί οι τοπικές κοινωνίες, ν' αποτελέσουν μια Ομόσπονδη Λαϊκή Δημοκρατία, απαλλαγμένη από τις εγωπαθείς εσωστρέφειες και με Κώδικες ανθρωποκεντρικών στόχων και προσανατολισμών.

Παλλαϊκή συστράτευση

"Όλοι μαζί μπορούμε να σωθούμε! Ο καθένας μόνος του θα χαθεί..."                                                                                                                                                                                             Η επιστημονική προπαγάνδα διαμορφώνει τη κοινή γνώμη και χειραγωγεί το εκλογικό σώμα.                                                                                                                                                                                             

Οι ομαδικές υστερικές κρίσεις είναι κατευθυνόμενες. Οι ψυχικές διαταραχές είναι αποτέλεσμα των προ βλημάτων ζωής και επιβίωσης. Μόνον με μια προσπάθεια παλλαϊκής συστράτευσης μπορούμε να ξεφύγουμε από τη μαύρη κι’ ανελεή τυραννία που ασκεί η πλουτοκρατία των αμετανόητων ετσιθε-ληστών.  

Μηνυτήρια αναφορά κατά της Ιεράς Συνόδου

Σκέπτομαι να υποβάλλω μηνυτήρια αναφορά, κατά της Ιεράς Συνόδου, γιατί με βάπτισαν ορθόδοξο χριστιανό, σ' ηλικία ενάμιση έτους, χωρίς να ενηλικιωθώ και χωρίς να με ρωτήσουν.

 Θα βρω καμιά δικαίωση ή θα με περάσουν για φαιδρό; Θα προσέλθει κανείς εκ των συνομιλητών μου, ως μάρτυρας κατηγορίας;

 Βρήκα δικηγόρο αξιόλογο που μ' αναλαμβάνει δωρεάν. Να βαρέσω ή ν΄ αδρανήσω; Ιδού το δίλημμά μου. Εσείς τι λέτε;