Κυριακή 8 Απριλίου 2012

Συνταγή αναίμακτης κι' επετυχημένης επανάστασης


Αγαπητέ συμπατριώτη και συμπολίτη μου, οι υπερχρεώσεις, τα μνημόνια, κουρέματα χρεών, ομολογιούχων, των ασφαλιστικών ταμείων και της βουλημικής πονηριάς τους το κάγκελο…….

Όλα τα παραπάνω κι' άλλα αρπακτικά συστήματα, όπως του πλαστικού χρήματος και της φουσκωτής οικονομικής συναλλακτικής αγοράς, αποτελούν εργαλεία ληστρικής συσσώρευσης πλούτου από μέρους της συστημικής κι' οργανωμένης πλουτοκρατίας.

Που όταν κερδίζει(σχεδόν πάντα), τα κέρδη της τα καρπούται η ίδια, κι' όταν χάνει, τη χασούρα της τη φορτώνει στις πλάτες των μισθωτών, των συνταξιούχων και γενικότερα στους μικρομεσαίους επαγγελματίες και τους καταναλωτές, γενικά στη φτωχολογιά.

Αυτή η μεγάλη κοινωνική αδικία δεν ανατρέπεται, για πάρα πολλούς λόγους, εκ των οποίων ο σπουδαιότερος είναι η ασυνεννοησία των αποκαλουμένων ανθρωπιστικών δημοκρατικών δυνάμεων.

Η συνέχεια της συνέχειας:

Κυνηγώντας τις χίμαιρες των επάρσεων, χάνουμε τις δυνατότητες συνεννοήσεων που οδηγούν στη σύνθεση απόψεων και των αναγκαίων συμπράξεων. Αναφέρομαι στο κκε που διακηρύσσει ότι οι αριστερές δυνάμεις δεν αθροίζονται.

Το κόμμα αυτό οφείλει συσσωρευμένες συγγνώμες κι' απολογίες, στους οπαδούς του και τον ελληνικό λαό, για τις εγκληματικές του παραλήψεις, υπέρ της ιδεολογικής του πατρίδας. Μην μας ζητά και τα ρέστα.

Οι αγώνες γίνονται για τον τόπο και το λαό μας. Και ακολουθούν οι έγνοιες για την διεθνή αλληλεγγύη των λαών.

Δεν μπορείς να πάρεις τα μέσα παραγωγής, ανατρέποντας την πλουτοκρατία. Δεν είναι εύκολος αντίπαλος. Την επανάσταση θα την ξεκινήσεις δημιουργώντας εστίες οάσεων σοσιαλιστικών προτύπων στους χώρους της πρωτογενούς παραγωγής και των φορέων εντάσεων εργασίας. Το σιτάρι πρέπει να γίνει ψωμί, αρτοσκευάσματα και είδη ζαχαροπλαστικής από τους ίδιους τους αγροτοκτηνοτρόφους και τους άνεργους φορείς εργασίας.

Θα μπορούν να μοιράζονται μεταξύ τους και υπέρ των καταναλωτών, τις υπεραξίες που καρπούνται οι μονοφάγοι μεσάζοντες.

Προσπάθεια που δεν καταβλήθηκε, μέχρι τώρα από τις ανθρωποκεντρικές ηγετικές δυνάμεις. Πώς θ’ ανατρέψεις τους ισχυρισμούς των μεσαζόντων, ότι χωρίς αυτούς πεινούν οι εργαζόμενοι κι’ οι πρωτογενείς παραγωγοί των οποίων τα προϊόντα αγοράζουν στο επίπεδο του κόστους παραγωγής τους;

Συνέλθετε εθνοπατέρες της Αριστεράς, των οικολόγων κι άλλων δημοκρατικών δυνάμεων. Συνενωθείτε, σ’ Ένα Παλλαϊκό Αγωνιστικό Μέτωπο κ’ ανατρέψτε τους αμετανόητους φαύλους.

Έχετε τη μοναδική ευκαιρία σ’ αυτές τις καθοριστικές κρίσιμες στιγμές για την Ελλάδα και τον πολύπαθο Λαό Της. Έχουν πέσει οι μάσκες. Αυτοαποκαλύφτηκαν κι απαξιώθηκαν στους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους και σ’ ολόκληρο τον δεινοπαθούντα λαό μας.
Πολεμήστε τους Μνημονιακούς, τα τυφλά γενιτσαράκια των μεσαζόντων, τοκογλύφων και των κακών συναπαντημάτων.


Η υποκρισία της εξαπάτησης

Πράξη της ματαιόδοξης εθνικής υποκρισίας της αόρατης κολακιάς των ηγεσιών πολιτείας κι' εκκλησίας, για την Ελλάδα την Αθάνατη που ποτέ δεν πεθαίνει, μα πάντα της συνθλίβουν κι’ αφανίζουν τα τέκνα Της, στο βωμό της καιροσκοπίας και του παράνομου πλουτισμού.

Ζήτωσαν οι τσαρλατάνοι, λαοπλάνοι, αδίσταχτοι θήτες των ονείρων και του δικαιώματος ζωής της νεολαίας και γενικότερα του Ελληνισμού.

Ενώ μας καταστρέφουν, με τις υπερχρεώσεις και το γενικό ξεπούλημα του εθνικού πλούτου, προσπαθούν με τις ανούσιες φιέστες, παρελάσεις κι΄ αναβιώσεις του ιστορικού μας εθνικού μεγαλείου, να μας αφιονίζουν. Μπουχτίσαμε την μαύρη προπαγάνδα και δεν περνάει πια. Τους πήραμε χαμπάρι.

Δεν μπορούν από τη μια, να πολεμούν και να προβοκάρουν τους εθνικούς μας ήρωες και τις υγιείς παραγωγικές πατριωτικές δυνάμεις και από την άλλη να τους προβάλλουν. Δέστε τους Κολοκοτρώνη, Νικηταρά, Μαντώ Μαυρογέννους, όπως κι’ οι βαρύγδουποι χαρακτηρισμοί, ως η σπονδυλική στήλη της οικονομίας μας που διακηρύσσουν ότι είναι οι μικρομεσαίοι βιοτέχνες-επαγγελματίες, γεωκτηνοτρόφοι καταναλωτές και από την άλλη να τους συνθλίβουν.

Ποια λύση προτείνετε; Δεν θέλουν κούρεμα, αντί να μας κουρεύουν; Κλάδεμα, αντί να μας κλαδεύουν; Με αφορμή της παραπομπής του Steliow Franq στην αμέσως παρακάτω είδηση

http://www.facebook.com/photo.php?fbid=10150731886307137&set=a.52412042136.47856.550772136&type=1

Πέμπτη 5 Απριλίου 2012

Τ’ ακούτε θύτες και θύματα;

Οι όποιες διεκδικήσεις των κοινωνικοοικονομικών θυμάτων αποτελούν αναφαίρετο δικαίωμα και καθήκον.

Αντίθετα, όποιες κακόβουλες αντιλαϊκές αυθαίρετες εξαθλιώσεις των θυτών, φαύλων κι' επίορκων, πρέπει να αποκρουστούν, μετά βδελυγμίας.

Πάντως η αυτοκτονία δεν προσφέρει λύση. Χάνονται ανθρώπινες οντότητες, ψήφοι αντιμνημονιακοί και εν δυνάμει αγωνιστές, πέρα από τη θλίψη και την απόγνωση.

Στο Facebooc o Αμεσοδημοκράτης περνά ένα μήνυμα: "Μην αυτοκτονείς, αυτοκτόνησέ τους".

Τ' ακούτε θύτες και θύματα; Συνετιστείτε οι πρώτοι κι’ αφυπνιστείτε οι δεύτεροι; Δεν πάει άλλο. Πονήρεψαν τ’ υποζύγια. Οι θύτες θα φάνε λάκτισμα. Έχουν απομυθοποιηθεί, ως εθνοσωτήρες. Απαξιώθηκαν. Μ’ άλλα λόγια δεν περνάει, πια η μπογιά τους.

Κι αν επιμένουν στον αγύριστο. Δεν μας αφήνουν ν’ ησυχάσουμε και να χαρούμε, έστω και μια ημέρα.

Από μικρό παιδί περίμενα να τους αγγίξει η λογική κι' ανθρωπιά.

Γέρασα και στο γέρμα της ύστατης ζωής μου τρομάζω για τ’ ερείπια και την εξαχρείωση που κληροδοτούμε στα τωρινά και μελλούμενα νιάτα της Πατρίδας μας

Εξαντλήθηκε η προσμονή μας, για κάποιο ανασασμό. Αναγκάζετε τα παιδιά μας να πάρουν των ομματίων τους προς τη μαύρη ξενιτιά. Ν’ υπηρετούν ξένους κι’ όχι τους συμπολίτες τους.

Διώξατε τα δύο παιδιά μου κ' εξωθείτε και το τρίτο. Επιστήμονες, τριτοβάθμιας και μεταπτυχιακής εκπαίδευσης. Μετατρέψατε την χώρα μας σε σεληνιακό τοπίο γερόντων. Κάντε στην άκρη. Δώστε όνειρα κι’ ελπίδα στα νιάτα. Είναι αίμα από το αίμα των κοινών προγόνων μας.

Τετάρτη 4 Απριλίου 2012

Η Αμαζόνα Κόρη της Ελλάδας

Πανώρια Λευτεριά

Η ΑΝΟΧΗ αποτελεί πράξη αυτοπαραίτησης και αυτοπροδοσίας. Το να προδίδουμε όμως και τους απογόνους μας είναι ομολογία και παραδοχή ατέλειωτης θεληματικής υποτέλειας.

Ποίος έχει το δικαίωμα να υποθηκεύσει, παντοτινά την ελευθερία των απογόνων μας; Απαγορεύεται δια ροπάλου.

"Έξω από τη ζωή μας οι φαύλοι". Αυτό είναι το σύνθημά μας.

Και ο όρκος μας:

"Λαχταρώ τη λευτεριά,

σε ξένους δεν ελπίζω.

Μόνος την παίρνω και τραβώ,

αλλοιώς δεν την αξίζω",

με μια απλή τροποποίηση της συνταγής ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ των «εξ' απ' εδώ» που υπαινίσσεται" ο Ν. Καζαντζάκης.

Κάθε προηγούμενη γενιά φέρει την ευθύνη για την κάθε επόμενη.

Επομένως οι αγώνες πρέπει να είναι σκληροί, αποτελεσματικοί κι' ελπιδοφόροι, για την Πανώρια Λευτεριά. Την «Αμαζόνα κόρη που κατεβαίνει από τ' Όρη».